برخاستنم را از آرامگاهم به خوبی به یاد دارم ، چه بسیار سخت و طاقت فرصا صورت پذیرفت.

مطابق عادت مالوف ۳ دقیقه قبل از وعده شب قبل با رفیق موافقم ، برخاسته بودم و همین که داشت برنامه بیداری در واحد پردازش مرکزیم بارگذاری می شد، با یک دست لباس پوشیدم و با دهان قهوه نوشیدم (حالا هر روز چایی و ایناسا... نگین کلاس گذاشته .. اگرم گذاشته ، کاری به فضول نداشته ، با رقص روش گذاشته ؟! ) و با پا دفتر و دستکم را به سمت کیف نشانه رفته ، بشوتیدمشان (از فعل شوتیدن- ماضی نقلی بعید مرخم امری یا فعل شوت کردن ، صورت نامانوس) به اندرونی کیفم و از درب خانه خارج شدم.

در همان چند ثانیه اولیه که کوچه باریک و خلوت را به امید رسیدن لب خیابان ، محل قرار با ماشین رفیق موافق، می دویدم ، دویدنی دیدنی ، اثرات قهوه به فراموشی سپرده شد.

درب را باز کردم و سلامی گرم رد و بدل شد و دوست عزیز فرمودند که از قضای آمده امروز امتحان معماری کامپیوتر دارند و فرق ماله و سیمان  ، ببخشید، آدرس و رجیستری و این مسائل بیگانه را نمی دانند و استدعا داشتند که برایشان خلاصه نویسی شب قبل را که روی چند برگه به اندازه الف-۴ با خطی ار توابع کوفه که هیچ بویی از کوفی و نستعلیق و رسم الخط استاندارد و غیره و ذالک نبرده بود، با صوت بخوانم. ما هم که جانمان برای دوست در می رود و تار و پودمان را خراب رفاقت تنیده اند، شروع کردیم به خواندن...

در سنگر علم ... دانشگاه سابق :

کلاس احتمال و شک و تردید داشتم با استاد گرامی و دوست بداری اش. بنا به نظر ایشان درس قرار بود ۲ میان ترم داشته باشد (من هنوز نمی دانم مگر یک چیز می تواند دوتا وسط داشته باشد؟!) اما حضرت فرمود که به دلیل ضعف در هماهنگی و عدم همکاری دستگاههای ذیربط و روی ربط و رابط و استاد یار (مد شده بگن TA) میان ترم دوم نمی گیرند و بروییم حالش را ببریم.

کلاس بعدی درس اندازه بگیر تا پیر شوی بود. این درس را دوست ندارم.البته استادش را. بلد نیست خدایی(خدایی انتقاد سازنده می کنم... خب حداقل شب قبل یه دور از رو برگه هاش بخونه ...).

مرحله نیمه نهایی ، درس مدار الکتریکی بود و استاداش. این استاد از آن دست نوابغی است که آرزو می کنی پرت به پرشان نگیرد که اگر بگیرد در ۲ سوت از ثانیه سوت می شوی یا پهنت می کنند روی بند بلکه بخشکی. بلا،استاد گرامی ، سوادمان را گذاشتند بیخ دیوار و راه حل های مستعمل شاگردان،این نوباوه گان عرصه الکترون شناسی، در امتحان میان ترم را به سخره گرفتند و خلاصه ماحصل کلاس ۱ ساعته مدار امروز، شد ۲۰ دقیقه توضیح راجع به سلف و خازن و این ادوات.

غول مرحله آخر : کارگاه برق.

این هم از آن دست کارهاییست که با رفقا خوش می گذرد و پیشنهاد می کنم حتماً گروهی این درس را بردارید که خوش می گذرد گروهی.

امروز آشوب جان هم به ما پیوسته بود و ۴ ۵ تایی از روی دیگر دوستان سیم ها را یکی ژس از دیگری بستیم و موتور ۳ فاز را به راست و چپ چرخاندیم و صلواتی ختم کردیم. گل کار، آنجا بود که یکی از دوستان گرامی بدون قطع کردن برق میزش، با پیچگوشتی به مقابله سپاه برق شتافت و سپاه برق هم در نیمی از سوتی از ثانیه حالش را گرفت و برقکی داد دستش یادگاری و اگر مدد باری تعالی نبود ... زبانم لال و ۷ قرآن در میان ما و آن بلا.

حال که با شما سخن می گوییم... بنشسته ام روی آرامگاهم. به پوچیم می خندم و می خواهم که بروم امتحان ۵شنبه را بخوانم. با خود این ذکر را تکرار می کنم :

«مغناطیس بیچاره، بازی ادامه داره »

به خدا می سپارمتان نازنین پیشگان اندیشه رفاقت و صداقت و ...